Ανταπόκριση από την συναυλία με τον Θ. Παπακωσταντίνου από την λέσχη Εκτός/Γραμμής

Το Villa Incognito δεν θα μπορούσε να λείψει από την μουσική βραδιά που οργάνωσε η Λέσχη Εκτός/Γραμμής Πάτρας με τον Θανάση Παπακωσταντίνου (μαζί του: Ματούλα Ζαμάνη, Monovine, Sancho 003, Mr. Highway Band). 

Δεν είχε φωτογραφική μηχανή (κακώς) και μίλησε με αρκετούς διοργανωτές για να έχει κάποια φωτογραφία από την συναυλία και γενικά το στήσιμο αυτής της ωραίας εκδήλωσης, αλλά περιέργως ούτε αυτοί έχουν. Ούτε μια φωτογραφία δεν έχουν. Για αυτό θα ξαναβάλουμε την αφίσα. Βέβαια, η συναυλία δεν έγινε την ημέρα που λέει η αφίσα, την Κυριακή, αλλά έγινε την Τετάρτη, κάτι κάπως περίεργο μιας και η Κυριακή 16/9 ήταν ίσως η πιο ωραία ημέρα που έζησε η Πάτρα για όλο το Σεπτέμβρη. 

Σε κάθε περίπτωση, με τον καιρό απρόσμενο και ανάμεσα σε πολλές συναυλίες, πολύ καιρό προγραμματισμένες (από Μαχαιρίτσα μέχρι Χαρούλη μέχρι Ρέμο) περίπου δυο χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν στο κάστρο και αν εξαιρέσει κανείς την αναμονή σε ένα μπαρ που ανοιγόκλεινε περιοδικά, πέρασαν ομολογουμένως πολύ ωραία. 

Το Villa Incognito είχε την τύχη (ή την ατυχία) να παρακολουθήσει όχι μόνο την συναυλία αλλά και όλο το στήσιμο της βραδιάς, που ξεκίνησε από τα χαράματα. Σε πείσμα άλλων συναυλιών που έχουν το χαρακτήρα της ''περιοδείας'' καλλιτεχνών, η διοργάνωση της Λέσχης δεν αφορούσε απλά ένα μουσικό γεγονός αλλά προσπάθησε να το ''εντοπίσει'' μέσα στον κυκεώνα της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης (η πιο φτηνή συναυλία μακράν σε όλα) και να του δώσει χώρο να συνδέσει τον πολιτισμό με τις απαιτήσεις των καιρών. Στο χώρο λειτουργούσαν θεματικά περίπτερα με τους αγώνες του λαού απέναντι στην λαίλαπα του Μνημονίου και του ΔΝΤ, παρευρέθηκαν οργανώσεις και δυνάμεις της Αριστεράς με δικό τους τραπέζι (φήμες λένε ότι κάποιες θέλαν extra αποστάσεις για να μην συχνωτιστούν), λειτούργησε ένα πολιτικό/πολιτιστικό βιβλιοπωλείο με σπάνια και δυσεύρετα διαμάντια, υπήρξε πολιτική συζήτηση στα ''πέριξ'' και όσο επιτρεπόταν σε μια συναυλία, αλλά δόθηκε ένα στίγμα: Άλλωστε η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και πολιτιστική. Υπο αυτό το πρίσμα, περιμένουμε τις επόμενες δραστηριότητες της λέσχης σε ακόμα πιο πετυχημένες διοργανώσεις. 

Στο αμιγώς συναυλιακό κομμάτι τώρα: Συγκρατήστε το όνομα Mr. Highway Band. Το villa incognito έχει ξαναγράψει για αυτούς και σύντομα θα γίνουν πολύ γνωστοί. Όπως επίσης συγκρατήστε (αν και οι περισσότεροι ήδη γνωρίζετε) τους Monovine που έκλεισαν την βραδιά σηκώνοντας σκόνη λίγο πριν ταξιδέψουν για περιοδεία και ηχογράφηση στην Αμερική. Έχω μια εκτίμηση ότι και για τις δυο αυτές μπάντες, όταν και αν ξαναέρθουν σε συναυλία στην Πάτρα θα είναι κορυφαίο γεγονός. 

Από εκεί και πέρα, οι Sancho 003 με τον υπνωτικό και ατμοσφαιρικό πειραματισμό τους ''άνοιξαν'' τον Θανάση, που μαζί με την σπάνια Ματούλα Ζαμάνη έριξε ένα δίωρο + από όλο το ρεπερτόριό του. Δεν έχει σημασία πόσες φορές έχεις ακούσει την ιστορία για τον Πεχλιβάνη ή πόσες φορές έχεις ακούσει διάφορα συνθήματα στο αερικό, πάντα είναι ευπρόσδεκτα. Ζήτησα ένα βίντεο από την διοργανωτική αρχή, αλλά δεν είχαν ούτε βίντεο. Βρήκα όπως και να έχει, από αλλού.

Μάλλον κακή εντύπωση μας έκαναν δυο πράγματα: Αφενός, η στάση του κάστρου (των φυλάκων; Της αρχής; Δεν ξέρω) και τα αρκετά εμπόδια που έβαλε, ιδίως στην παρουσία ή μη χώρου για να αγοράσει ο κόσμος μια μπίρα. Επίσης, η ετσιθελική παρουσία αρκετών ομάδων που ήθελαν να μπουν χωρίς το -αναντίστοιχα χαμηλό- εισητήριο, με την χρήση ''άποψης'' όμως και όχι πραγματικής οικονομικής δυσκολίας (ζητήθηκε από ομάδες των 20 να δώσουν 1ευρώ συμβολικά, και ''δεν είχαν'' πάνω τους). Φυσικά δεν εμποδίσθηκε κανένας, ούτε καταδικάζεται η άρνηση της εμπορευματοποίησης μαζικών αγαθών και οι μορφές δράσης απέναντι στο φαινόμενο- ωστόσο, η συγκεκριμένη συναυλία τι σχέση έχει με τα πανάκριβα εισητήρια και τις αρπαχτές που κατα καιρούς χαρακτηρίζουν διάφορες συναυλίες; 

Τέλος, φήμες, ανεπιβεβαίωτες, λένε ότι η πραγματική λήξη της βραδιάς έγινε κατά τις 7:30 το ξημέρωμα, καθώς το κάστρο βομβαρδιζόταν από διάφορες φωνακλάδικες συζητήσεις περί διαλεκτικής της ανύψωσης ή της δια χειρός μεταφοράς βαρέων αντικειμένων, ακούστηκαν εκδικητικές απειλές απέναντι σε αγνώστου σημασίας ταμπλό, διάφοροι γερασμένοι φωνακλάδες πάθανε κήλη, άλλοι λουφάρανε με φινέτσα και στυλ, χέρια αναζητούσανε μυαλά και τούμπαλιν. 

Για την δραστηριότητα της λέσχης Εκτός/Γραμμής στην Πάτρα αλλά και πανελλαδικά, μπορείτε να ενημερώνεστε στο ektosgrammis.gr. Το villa incognito θα παρακολουθεί incognito τις επόμενες δημόσιες εκδηλώσεις και θα μεταφέρει.

Συναυλία με τον Θανάση Παπακωσταντίνου, 16/9 Κάστρο Πάτρας

Την Κυριακή 16/9 στο Κάστρο Πάτρας, η πολιτική-πολιτιστική λέσχη Εκτός/Γραμμής διοργανώνει συναυλία με τον Θανάση Παπακωσταντίνου και τους Monovine, Mr. Highway Band και τους Sancho 003. Μαζί με το Θανάση θα τραγουδήσει η Ματούλα Ζαμάνη. Η βραδιά ξεκινάει από τις 18:00 το απόγευμα με τιμή εισόδου στα 6 ευρώ.

Στο χώρο θα λειτουργήσει βιβλιοπωλείο και μια σειρά από θεματικά περίπτερα και τραπεζάκια: Για την νεολαία και την αντίσταση στην διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης, για τα 2 χρόνια ανυπακοής και αγώνα απέναντι στο Μνημόνιο και το ΔΝΤ και πολλά ακόμα.

Μια πρόγευση:
Η φοβερή Ματούλα Ζαμάνη σε τραγούδι του Θανάση Παπακωσταντίνου:

Οι Mr. Highway Band που θα ανοίξουν την βραδιά:

Οι Sancho OO3 που αποτελούνται από μουσικούς της μπάντας του Θανάση Παπακωσταντίνου:

..και φυσικά οι Monovine, που θα κλείσουν την βραδιά:

Παρελθόν και μέλλον, χάνονται μαζί.

Αναδημοσιεύω κείμενο της Δ.Κουτσούμπα, Πρόεδρο του Δ.Σ. του ΣΕΑ, με αφορμή το βίντεο που για κάποιο ασύλληπτο λόγο απαγορεύτηκε από την γεμάτη ποιότητα και μέλλον ελληνική τηλεόραση.

Μετωπική με νταλίκα

Σας έχει τύχει ποτέ να αισθάνεστε ότι ζείτε μια εξωπραγματική στιγμή, μια στιγμή που ενώ είστε εκεί είναι σαν να μη βρίσκεστε στη θέση σας, αλλά να πετάτε σαν ένα πουλί και να βλέπετε τον εαυτό σας από ψηλά και να πιστε

ύετε ότι όσα διαδραματίζονται υπάρχουν σε ένα παράλληλο σύμπαν; Έτσι ακριβώς αισθάνθηκα καθισμένη στα πρώτα έδρανα πίσω από το τραπέζι του ΚΑΣ, καθώς υποβλήθηκα σε ένα νέου τύπου μαρτύριο, το μαρτύριο μην πεις αυτά που πραγματικά πιστεύεις, δείξε την καλή σου διαγωγή όσο κι αν εδώ μέσα ποδοπατούν τη λογική. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…
Εν αρχή ην η διεθνής καμπάνια του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς από τις περικοπές σε κονδύλια και προσωπικό. Η καμπάνια ξεκίνησε μετά το χτύπημα στο παλαιό Μουσείο της αρχαίας Ολυμπίας, τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υποβάθμισης της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, της μη αναγνώρισης του αναντικατάστατου της πολιτιστικής κληρονομιάς, της άγνοιας κινδύνου που οδηγούσε τον πρώτη Υπουργό ΥΠΠΟΤ κο Γερουλάνο να επαίρεται (σε εγχώρια και διεθνή μίντια) ότι το Υπουργείο του λειτουργεί με τον μισό προϋπολογισμό. Επειδή οι αρχαιολόγου που εργαζόμαστε στο Υπουργείο Πολιτισμού αναγνωρίζουμε ότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν γίνεται για μας, αλλά για το σύνολο της κοινωνίας, θελήσαμε να γυρίσουμε ένα τηλεοπτικό σποτ με το απλό μήνυμα ότι η ίδια η κοινωνία πρέπει να ευαισθητοποιηθεί για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, της ίδιας της ιστορίας της, κόντρα στις σειρήνες «τώρα κρίση έχουμε, λεφτά για μάρμαρα θα δίνουμε»;
Το σενάριο πάει κάπως έτσι: ένα κοριτσάκι επισκέπτεται με τη μητέρα του το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, απομακρύνεται από κοντά της, περιφέρεται στις αίθουσες του Μουσείου, βρίσκεται μπροστά στην Κόρη Φρασίκλεια, υπάρχει μια κρυφή συνομιλία μεταξύ τους, το κοριτσάκι χαμογελά. Ένα χέρι απότομα τραβά το κορίτσι σαν να το απαγάγει. Πέφτει καρτέλα: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ. Στην επόμενη σκηνή, το κορίτσι είναι στη θέση του, λείπει όμως από τη βάση της η Φρασίκλεια, που τελικά έχει «απαχθεί». Επόμενη καρτέλα: ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. Και καταλήγει: Τα μνημεία δεν έχουν φωνή, εσύ έχεις. Ο συμβολισμός εύληπτος: το κοριτσάκι συμβολίζει το μέλλον, το άγαλμα συμβολίζει το παρελθόν, την ιστορική μνήμη. Αν σου στερήσουν το παρελθόν, θα πρέπει να πονέσεις σαν να σου στερούν το μέλλον. Οι φιλόξενες αίθουσες του Μουσείου (στην πρώτη σκηνή) έχουν γίνει απόκοσμες (στην τελευταία σκηνή) για να είναι προφανές ότι η σκηνή απαγωγής του κοριτσιού και του αγάλματος είναι συμβολική.
Η προβολή του σποτ στην τηλεόραση απαγορεύτηκε χτες από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Δεν ξέρουμε ακόμη την επίσημη αιτιολογία ή το τελικό «σκορ» υπέρ-κατά, άλλωστε ήταν αργά και οι δημοσιογράφοι είχαν ήδη εγκαταλείψει την αίθουσα. Αυτά που γνωρίζουμε όμως είναι οι ερωτήσεις που έγιναν στα μέλη του ΔΣ που παραβρέθηκαν στη συνεδρίαση για να παρουσιάσουν το σποτ.
Ούτε λίγο ούτε πολύ τα μέλη του ΚΑΣ που πήραν το λόγο είχαν «διαβάσει» μόνο την κυριολεξία της εικόνας (βία στο παιδί, εξαφάνιση αγάλματος, δεν υπάρχουν φύλακες στην αίθουσα -sic!…) και είχαν «δει» το ανάποδο μήνυμα. Τον διασυρμό της χώρας, το μήνυμα ότι στα ελληνικά μουσεία ο καθένας μπορεί ανενόχλητος να κλέψει ένα άγαλμα ή να απαγάγει ένα παιδί (θυμήθηκα το μπαμπά μου, που πίστευε ότι οι δίσκοι του heavy metal αν παιχτούν ανάποδα μεταδίδουν σατανιστικά μηνύματα, αλλά ο μπαμπάς μου τουλάχιστον δεν μυρίζει μούχλα και καμαρίλα, αφήστε που μου μαθε να λέω την αλήθεια κι αυτό με κυνηγάει σε όλη μου τη ζωή…). Αιώνες συμβολισμού στην τέχνη έχουν πάει περίπατο, τα πάντα είναι «κυριολεκτικά». Επίσης, αλγεινή εντύπωση τους προξένησε το γεγονός ότι το μήνυμα είναι σοκαριστικό, μιας και η κοινωνία που ζούμε είναι αγγελικά πλασμένη κι όταν με απειλή όπλων έδεσαν τη φύλακα και άδειασαν το παλαιό Μουσείο της Ολυμπίας, δεν αισθανθήκαμε όλοι σοκαρισμένοι αλλά απολύτως ψύχραιμοι συνεχίσαμε να πίνουμε το τσάι μας. Ούτε είναι ευρέως διαδεδομένο στην κινηματογραφική παιδεία (και στην τηλεοπτική μας εποχή) το εύρημα μιας δυνατής εικόνας που τραβάει την προσοχή προκαλώντας ένα έντονο συναίσθημα για να μπορέσει να περάσει το μήνυμα που θέλει. Όλα αυτά διανθισμένα με πολλή ξινίλα για το ότι δεν είναι μόνο ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων που ενδιαφέρεται για την πολιτιστική κληρονομιά –μα δεν απαγόρευσε ο ΣΕΑ σε όλους τους υπόλοιπους να βγάλουν άλλα 10 σποτ και 200 αφίσες για το ίδιο θέμα, το ΚΑΣ απαγόρευσε στον Σύλλογο να προβάλλει το μήνυμά του!
Πράγματι, το συγκεκριμένο μήνυμα και τηλεοπτικό σποτ θα μπορούσε και θα έπρεπε να ήταν παραγωγή του ίδιου του Υπουργείου Πολιτισμού (νυν Γραμματείας), που γνωρίζει πολύ καλά την αύξηση των λαθρανασκαφών σε όλη τη χώρα, που έχει ευθύνη για την προστασία της κληρονομιάς, που θα ‘πρεπε να έχει ως πρώτο μέλημα να διατηρεί ζωντανή την ιστορική μνήμη σε αυτή την παράξενη (να το πω κομψά) εποχή. Σε μια άλλη χώρα, όχι πολύ διαφορετική από τη δική μας, το Ιταλικό Υπουργείο Πολιτισμού ανέλαβε το ίδιο καμπάνια ευαισθητοποίησης του κοινού ενάντια στην αρχαιοκαπηλία, παρουσιάζοντας σημαντικά αγάλματα από Μουσεία της Ιταλίας με κάποια μέλη τους να έχουν εξαφανιστεί (παραποίηση αρχαιοτήτων και ασέβεια στα μνημεία, άραγε;). Ακόμη και στη δική μας χώρα, η εξαίρετη περιοδική έκθεση «Αρχαιοκαπηλία ΤΕΛΟΣ» που παρουσιάζεται και αυτές τις μέρες στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, δεν διστάζει να δείξει αγάλματα με καλυμμένα μάτια, ή μέσα σε σακιά, δείχνοντας τη βία που συνιστά η αρχαιοκαπηλία (ευτυχώς πήρε έγκριση από το Κεντρικό Συμβούλιο Μουσείων, χωρίς να θεωρηθεί σοκαριστική).
Αν δεν θεωρήσουμε λοιπόν ότι άνθρωποι εγγράμματοι δεν γνωρίζουν την έννοια της καλλιτεχνικής σύμβασης ή του συμβολισμού, τι μένει; Η «κατηγορία» ότι το τηλεοπτικό μήνυμα του ΣΕΑ ήταν «πολιτικό» -και ως γνωστόν δεν επιτρέπεται να μπλέκονται οι αρχαιότητες με πολιτικά παιχνίδια (εξαιρούνται οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες μάλλον). Ωχ, μας πιάσανε! Πράγματι, το μήνυμα ήταν πολιτικό: Χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει μέλλον. Όχι κομματικό, όχι συνδικαλιστικό, αλλά βαθιά πολιτικό. Γιατί είναι όντως πολιτικό θέμα το αν προστατεύεις και πώς την πολιτιστική κληρονομιά, το αν θεωρείς ότι η κοινωνία είναι κοινωνός αυτής της προστασίας, ή το αν κλείνεσαι στο καβούκι σου, διεκπεραιώνεις τα έγγραφα που σου ζητάνε για αν είσαι «παραγωγικός» υπάλληλος και δεν ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε σπέρνουνε, περιμένοντας ότι όσο πιο λίγο ενοχλείς τόσο λιγότερο θα σε ενοχλήσουν. Είναι πολιτικό θέμα εντέλει, αν έχεις άποψη για το αντικείμενο της εργασίας σου όντας δημόσιος υπάλληλος, αν πιστεύεις ότι η παραγω γή πολιτισμού σε αυτή τη χώρα δεν είναι κάτι που τέλειωσε το 1830, αν πιστεύεις (και το κάνεις πράξη) ότι ο πολιτισμός χρειάζεται στην ολότητά του πνοή και ορμή και μπορεί να αλλάξει την κοινωνία, την οικονομία, τον κόσμο ολόκληρο. Πράγματι, πρόκειται για μια βαθιά πολιτική διαφωνία. Κι αυτή είναι που ενοχλεί.
Και μια βαθιά υποκρισία, όμως. Για όλους αυτούς που κατηγορούν όποιον έχει αιτήματα που αφορούν το μισθό του ως «συνδικαλιστική συντεχνία», όταν όμως ένας Σύλλογος πάει να μιλήσει για το περιεχόμενο της δουλειάς του, τότε του το απαγορεύουν. Γιατί αυτό, είναι ακόμη πιο επικίνδυνο. Γιατί αν μαθευτεί ότι τα αρχαία κινδυνεύουν (από το σποτ του ΣΕΑ θα μαθευτεί, γιατί δεν το ‘μαθε ο κόσμος όλος όταν κλέψανε την Πινακοθήκη μες στη μέση της Αθήνας…), πώς θα προχωρήσουμε στις επόμενες εφεδρείες, απολύσεις, εξωθήσεις; Οι αρχαιολόγοι είναι «καλοί» όταν μπορούν να γίνονται εύκολος στόχος: οι κολλημένοι, οι άρρωστοι, οι παρωχημένοι, που βάζουν εμπόδια στην «ανάπτυξη» του τόπου (λέγε με: τσιμέντο να γίνει και το φυσικό και το πολιτιστικό περιβάλλον). Τότε, όποτε θέλουμε τους βγάζουμε μπροστά (άμα χρειάζεται μια εργολαβία να καθυστερήσει τάχα μου για να ζητήσει παραπάνω λεφτά από το δημόσιο: φταίνε οι αρχαιολόγοι) κι όταν δεν χρειάζεται τους κάνουμε πέρα (όταν εγκαθιστούμε ξενοδοχεία, λιμάνια, δρόμους, ανεμογεννήτριες, Ολυμπιακά έργα μέσα ή δίπλα σε αρχαιολογικούς χώρους, τότε είναι περιττοί). Ποιος ο λόγος λοιπόν να χαλάσουμε στην κοινωνία την εικόνα των «χρήσιμων ηλίθιων» που έχουμε εντέχνως καλλιεργήσει επί χρόνια;
Δεν αξίζει, παρά μόνο για την ιστορία, να αναφερθούμε σε παρατηρήσεις περί εικόνων άσκησης βίας σε παιδιά και της σχετικής νομοθεσίας, μιας και το αρμόδιο ΕΣΡ είχε ήδη εγκρίνει το σποτ από τη σκοπιά της νομοθεσίας αυτής (όπως έχει εγκρίνει και πολύ πιο «βίαια» σποτ της UNICEF, της Διεθνούς Αμνηστίας κ.λπ.) και είχε κατανοήσει το νόημά του, αφού έδινε άδεια να προβληθεί δωρεάν ως τηλεοπτικό μήνυμα που «ευαισθητοποιεί την κοινή γνώμη για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς». Όπου όμως δεν φτάνει η λογοκρισία του ΕΣΡ, φτάνει η υποκρισία του ΚΑΣ…
Κα Πρόεδρε του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, κάντε κάτι καλό για το κύρος του Συμβουλίου. Τουλάχιστον γράψτε στην αιτιολογία απόρριψης στου σποτ το ότι «εμπεριέχει πολιτικό μήνυμα». Έτσι τουλάχιστον θα γλιτώσετε τα παρόντα μέλη του ΚΑΣ από το να πρέπει να υπερασπιστούν την έλλειψη καλλιτεχνικής παιδείας που επιμελώς εμφάνισαν για τις ανάγκες αυτής της απόφασης.
Ζητώ δημόσια συγνώμη από όλους τους συντελεστές του σποτ, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, μέλη και φίλους του ΣΕΑ, που δούλεψαν αφιλοκερδώς και με όλη τους την καρδιά για να δημιουργηθεί ένα τόσο άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα χωρίς λεφτά και χωρίς ανταλλάγματα. Για τη χαρά της δουλειάς και γιατί πίστεψαν ότι με αυτόν τον τρόπο βοηθούσαν σε έναν κοινό σκοπό. Κοινό για ποιους; αναρωτιέμαι πλέον…

Δέσποινα Κουτσούμπα
μέλος του ΣΕΑ και Πρόεδρος του ΔΣ

ΥΓ. Όλα τα παραπάνω απηχούν προσωπικές απόψεις (γι΄ αυτό άλλωστε και είναι ενυπόγραφα) και όχι τις απόψεις κάθε μέλους του ΔΣ του Συλλόγου, μέλη που και εγγράμματα είναι και τις απόψεις τους μπορούν να διακινήσουν προφορικά ή γραπτά. Άλλωστε, πάντα τα πρακτικά του ΔΣ είναι στη διάθεση όλων των μελών, για όποιον έχει διάθεση κάποια στιγμή να πάει πέρα από τα κουτσομπολιά των διαδρόμων, που σε αυτό το Υπουργείο αποτελούν ενδημικό φαινόμενο. Άλλωστε, όσο και τα λοιπά μέλη ΔΣ και αναπληρωματικά μέλη ΔΣ του ΣΕΑ εκφράζουν καθαρά προσωπικές απόψεις στο ΚΑΣ, γράφοντας εις τα παλαιότερα των υποδημάτων τους πλειοψηφικές αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης και του Διοικητικού Συμβουλίου, τόσο δεν μπορεί να υπάρξει καμιά «προληπτική λογοκρισία» στις προσωπικές απόψεις και στάσεις, όταν δηλώνονται ως τέτοιες.

 

 

Τίποτα παραπάνω από αυτό.